Wchodząc do nowego pomieszczenia jesteśmy podekscytowani faktem cóż tam zastaniemy. Przekraczając próg, zawsze coś w szczególny sposób przykuwa nasz wzrok. Może to być mebel, zdobna lampa, cudny kwiat lub detal architektoniczny, jak ściana z cegły lub rozeta na suficie. To właśnie co zyskuje naszą uwagę szybciej niż pozostałe elementy wystroju zwykło się nazywać **"eye-catcher"**.

Zasady aranżacji a psychologia designu: Ile eye-catcherów to za dużo?

Urządzając przestrzenie, w których przebywamy, pracujemy czy odpoczywamy, możemy kierować się różnymi filozofiami. Możemy podążać za trendami lub wręcz przeciwnie – iść pod prąd, wymyślając nam tylko zrozumiałe kompozycje. W projektowaniu wnętrz wszystko jest możliwe. Najważniejsze, by osoba mieszkająca w takowym domu czy mieszkaniu, miała poczucie komfortu, harmonii i bezpieczeństwa.

Jakiego stylu byśmy nie wybrali, zawsze pewne elementy układanki będą się bardziej wyróżniały niż inne. A spośród tych dość wyrazistych i tak jeden szczególnie przykuje naszą uwagę. Takie są z resztą zasady, by nie przesadzać z eye-catcherami – by w konkretnym wnętrzu użyć jednego, zrównoważonego i współgrającego z całością. Oczywiście, jako projektantka wnętrz zgadzam się z tym, jednak z perspektywy psychologii designu już nie do końca. Jeśli lubimy wyraziste przedmioty, obcowanie z nimi sprawia nam przyjemność, a ich mnogość nie przytłacza nas, nie rozprasza i nie irytuje – to śmiało można się pokusić o nietrzymanie się tych zasad.

Unikatowość i kreatywność w projektowaniu wnętrz: Eye-catcher nie musi być drogi

Często przed zmianami wnętrz powstrzymuje nas strach przed ich kosztownością. Obawiamy się, że aby stworzyć wspaniałe wnętrze, trzeba mieć nieograniczony budżet, a eye-catcherem może być tylko rzecz droga i unikatowa. O ile z tą unikatowością to prawda, o tyle z wysokim budżetem to już niekoniecznie. Często myślimy bardzo stereotypowo i staramy się bezrefleksyjnie gonić trendy. Ale często najciekawsze rozwiązania we wnętrzach są wynikiem właśnie niskiego budżetu i związanej z tym potrzeby kreatywności. Mebel z książek czy ciekawa aranżacja kwiatowa nie są rozwiązaniami kosztownymi, a oryginalnie rozplanowane, przykują uwagę swoją oryginalnością.

Tematyczność i upcycling: Ogniskowanie zainteresowania wokół motywu przewodniego

Inną sztuczką ogniskującą nasze zainteresowanie może być stworzenie kompozycji tematycznej. Często mając różna przedmioty, nie umiemy ich ładnie połączyć. Jednak kiedy zastanowimy się nad tematem przewodnim wnętrza, wówczas możemy dostosować do niego kompozycję. Np. temat przewodni: zwierzęta. Grupujemy i eksponujemy przedmioty, które się z tym łączą. Mogą to być również podróże, moda, czy motywy sportowe lub muzyczne.

Takie tworzenie czegoś z czegoś (upcycling) jest nie tylko wspaniałą zabawą, ale także niezwykła możliwością spojrzenia na rzeczy, które mamy, z zupełnie innej perspektywy. Zaczynając od banalnych, jak stolik z pufy czy półka z deski podłogowej, po najwymyślniejsze, jak np. wieszaki ze sztućców. Wytężmy naszą wyobraźnię, by zwykłym rzeczom, a czasem niepotrzebnym, nadać drugie życie i całkiem inne przeznaczenie. Nie wszystko, co nam przyjdzie do głowy, musi mieć sens, ale w tej aurze tworzenia, możemy wymyślić często niezwykły design.

Funkcjonalność i detale: Komfort i bezpieczeństwo w projekcie wnętrza

Komfort to kluczowy element tego, jak się czujemy w naszych domach, a o którym nie możemy przejść obojętnie decydując się na przerabianie i upiększanie naszych domów. O ile elementy ozdobne mogą być niepraktyczne, o tyle formy użytkowe dobrze, aby faktycznie czemuś służyły. Wymyślone przez nas krzesło np. dobrze by nie było narzędziem tortur, a pełniło swoją funkcję i było wygodne i bezpieczne. Ustawienie mebli, ciągi komunikacyjne i wydzielone strefy w pomieszczeniach na pewno temu komfortowi służą.

Detale architektoniczne (jak ceglana ściana, sztukateria czy ozdobny sufit) również są świetnymi **"łapaczami uwagi"**. Należy pamiętać, że zarówno one, jak i cała aranżacja muszą wspierać poczucie bezpieczeństwa i harmonii.